நிலா பெண்ணே ..... !

நிலா பெண்ணே !

டிசெம்பர் 31 இரவு ….

புது வருடத்தை வரவேற்க  

தெருவெல்லாம் கோலம் போட்டார்கள்

திடிரென பிரகாசித்தது நிலவு

வாசலில்  பார்த்தேன்

நீயும் வந்தாய் கோலம் போட

நீ புள்ளி வைத்து கோலம் போடும் அழகை ரசித்தேன்

என்னை யாரும் பாக்கவில்லை என நம்பிக்கையோடு 

என் வீட்டு ஜன்னல் வழியாக

அப்போது தான் உணர்ந்தேன்

நிலா என்னை கவனித்து கொண்டிருப்பதை !

வெட்கத்தோடு உறங்க சென்றேன்

உனக்கு காவலாக நிலா இருக்கும் தைரியத்தில் !!

       .............  rkmanoj

இந்த கவிதையை வடித்தவர் யாழ் இனிதின் வாசகராகிய திரு ஆர்.கே. மனோஜ். அவர் ஆர்வத்தை பாராட்டுவதோடு மனமார்ந்த நன்றியையும் தெரிவித்து கொள்கிறோம். 

வேண்டும் வரங்கள் …

வேண்டும் வரங்கள் …

நினைத்தவுடன் மழை

கோடையில் குளிர் தென்றல்

நிலவொளியில் அவள் விரல் பிடித்து நடை பயணம்

பனிமலையில் படுத்துறங்கும் பரவசம்

அதிகாலை ஆக்ஸிஜனை ஆளில்லா மலை முகட்டில் அநுபவிக்கும் அலாதி சுகம்

இயற்கையின் அருவிகளில் இவ்வுலகம் மறந்து ஸ்நானம்

பசிக்கின்ற நேரங்களில் அவள் கையால் அறுசுவை விருந்து

மீண்டும் ஒரு பள்ளிப் பருவம்

உயிர் கொடுக்கும் தோழன்

மார்பில் படுத்துறங்க ஒரு செல்ல மழலை

மாலை வேளையில் வானம் ரசித்தபடி கற்பனையில் கவிதை

இரவு நேரத்தில் என்னவளின் இனிய குரலில் இன்னிசை

அன்பான அவள் மடியில் தலை சாய்ந்து உறக்கம்

விரல்களால் தலைகோதி கண்களில் பாசமாய் அவள் பதிக்கும் முத்தம்…

அந்த நொடி ஆனந்தத்தில் நிகழ வேண்டும் என் மரணம் !!!!

எங்கு போனது என் இதயம் ?

எங்கு போனது என் இதயம் ?

அகராதியில் தேடி பார்த்தேன், கிடைக்கவில்லை
அனைத்து திசைகளிலும் சென்று பார்தேன், நடக்கவில்லை

ஆகாயத்தில் பார்த்தேன்
ஆவாரம்பூவிடம் கேட்டேன்
 

அடடா … எங்கு போனது என் இதயம் ?

அலைந்து போய் உன்னிடம் வந்தேன்
அழகான புன்னகை நீ செய்த போது தான் புரிந்தது

அது உன்னிடம் துடிக்கிறது என்று …..
பத்திரம் கண்ணே … உடைத்து விடாதே !

பட்டாம்பூச்சி கூட புழுவாய் இருந்து தான்
சிறகும் பெற்று, வண்ணமும் பெருகிறது
நீ மட்டும் பிறந்த உடனே எப்படி பறக்கிறாய் ???

தாமரை மலரும் கூட சேற்றில் தான்
தன் மொட்டுகளை விரிக்கிறது
நீ மட்டும் எப்படி சந்தனத்தில் மொட்டவிழ்த்தாய் ???

 

சூரியகாந்தி மலர் கதிரவனை நோக்கி மலர்வது போல் …
சூனியமாக இருந்த நான் பூரணம் ஆகிறேன்
உன் திறமையின் வியப்பில் அசந்து போகிறேன் !!!