ஒரு வார்த்தை .... ஒரு வாழ்க்கை !

ஒரு வார்த்தை .... ஒரு வாழ்க்கை !

ஒற்றை பாடல் வரி......

நம் இதய தந்திகளை மீட்டிவிடலாம்.

மலரின் இதழில் வழியும் ஒற்றை தேன் துளி....

வண்டிற்கு அமுது ஊட்டிவிடலாம்.

நெடுந்தூரம் நம்மை அழைத்துச்செல்லும்......

பயணம் ஒரு அடியில் துவங்கலாம்.

ஒரே ஒரு விடிவெள்ளியின் வெளிச்சத்தில்.....

கடலில் தத்தளிக்கும் மாலுமிக்கு வழி துலங்கலாம்.

சிறிய ஒரு புன்னகையால்......

இதயங்களின் காழ்ப்பு மறையலாம்.

சற்றே யோசித்து சிந்திய .....

ஒரு சிந்தனை ஒரு லட்சியத்தை வரையலாம்.

என்றோ, எவனோ ஒவ்வொன்றாய் விதைத்த.....

விதைகள் நமக்கின்று காடாகலாம்.

சிந்தித்து நாம் அளிக்கும் ஒவ்வொரு....

வாக்கினாலும் பாரதம் வீறுநடை போடும் ஓர் நாடாகலாம்.

பெண்ணின் ஒரு கண்ணீர் துளி......

ஆணின் ஆயிரம் வார்த்தைகளை காட்டிலும் பொருள் பெறலாம்.

ஆணின் ஒற்றை நம்பிக்கை வார்த்தை......

அச்சமுற்ற பெண்ணின் விழிநீர் துடைக்கும் அருள் பெறலாம்.

குழந்தை பேசும் ஒரு முதல் வார்த்தை......

அன்னைக்கு கோடி சுகம் தான்.

கடவுள் கொடுத்த ஒரு வாழ்க்கை......

அனைவருக்கும் சமம் தான்.

கிடைத்த இந்த ஒரு பிறவியில்.....

பரப்புவோம் அன்பினை.

வயது போதாமல் மாண்டு விட்டால்.....

நம் பிணம் புதையட்டும் மண்ணுக்குள்ளே

அன்பு கொண்ட நம் குணம் மட்டும்

வாழட்டும் புதையாமல் !

என்றைக்கும் சிதையாமல் !

பசுமை ....

பசுமை

 ....

எப்போது எண்ணி பார்த்தோம்.......

இவையெல்லாம் !

மரக்கிளைகளில் தோன்றும் பசுமை.....

மண்ணிற்கடியில் தன்னை ஒளித்துக்கொண்டு

நீரிரைக்கும் வேர்களினால் தான் என்று ?

நம் பாட்டன் என்றோ விதைத்த விதைகள்......

இன்று மரமாகி நிழல் கொடுத்தாலும்

நம் நாளைய தலைமுறைக்கும்

இன்றைய விதைகள் தேவை என்று ?

உயர்மாடி கட்டடத்திலிருந்து ஊர் அழகு.....

கச்சிதமாய் தெரிந்தாலும்,

ஆயிரம் மரங்களின் கல்லறையில் தான்

நாம் இல்லம் கொண்டிருக்கிறோம் என்று ?

அன்று மரங்கள் இலைகள் உதிர்த்தது.......

பருவத்தின் மாற்றத்தில்

இன்று அது இலைகள் துறப்பது,

பரிதவிக்கும் அதன் கண்ணீர் என்று ?

நம் பிள்ளைகளுக்கு நாம்.....

அளிக்கப்போவது வாழ தகுதியான தரணியா ?

அல்லது

தன் பசுமை மேலாடையை துறந்து

வாடும் மானமில்லாத தாயா ?

உணர்ந்தால் வரும் நாம்.......

வாழ்வதற்கேற்ற பசுமை

மறந்தால் இது வெறும்

வாழ்வதற்கே பெரும் "சுமை !

நிலா பெண்ணே ..... !

நிலா பெண்ணே !

டிசெம்பர் 31 இரவு ….

புது வருடத்தை வரவேற்க  

தெருவெல்லாம் கோலம் போட்டார்கள்

திடிரென பிரகாசித்தது நிலவு

வாசலில்  பார்த்தேன்

நீயும் வந்தாய் கோலம் போட

நீ புள்ளி வைத்து கோலம் போடும் அழகை ரசித்தேன்

என்னை யாரும் பாக்கவில்லை என நம்பிக்கையோடு 

என் வீட்டு ஜன்னல் வழியாக

அப்போது தான் உணர்ந்தேன்

நிலா என்னை கவனித்து கொண்டிருப்பதை !

வெட்கத்தோடு உறங்க சென்றேன்

உனக்கு காவலாக நிலா இருக்கும் தைரியத்தில் !!

       .............  rkmanoj

இந்த கவிதையை வடித்தவர் யாழ் இனிதின் வாசகராகிய திரு ஆர்.கே. மனோஜ். அவர் ஆர்வத்தை பாராட்டுவதோடு மனமார்ந்த நன்றியையும் தெரிவித்து கொள்கிறோம். 

மழலை

மழலை

வளர்ந்த பெரியோர்கள் உச்சரிக்கும் அன்பிலா.......

வாக்கினை விடவும்,

எத்தனை அர்த்தம் சின்னஞ்சிறு மழலை

பேசும் உளறல்களில் !

போதை கொண்டு தள்ளாடும் வாலிபர்களின்.....

கால்களை விடவும்,

பதியாமல் நடைப்பழகும் பச்சிளங்குழந்தையின்

கால்களில் எத்தனை உறுதி !

மனதிற்குள் கபடம் வைத்து பார்வையில்.....

பகட்டு பாசத்தை பரிமாறும்

புனிதர்களை விடவும்,

வாய் பேச பழகாத காலத்திலும்

பளிச்சென வீசும் பார்வைகளிலே

எத்தனை வெளிச்சம் !

வித விதமான ஆடைகளில் தங்கள்......

உள் அழுக்கை மறைக்கும்

மனிதர்களை விடவும்,

ஆடையே அணியாத அப்பாவி பிஞ்சுகளின்

அம்மணத்தில் தான்

எத்தனை தூய்மை !

வெளி தோற்றத்தினை கொண்டு......

ஆட்களை எடைபோடும்

அதிமேதாவிகளை விடவும்,

வேற்றுமுகம் பார்க்க தெரியாத

வெள்ளை மனதுகளில்

எத்தனை தெளிவு !

எளிதான உறவுகளை சிக்கலாக்கி .....

எதற்கும் உதவாத வைராக்கியம் கொள்ளும்

ஏளன பிறவிகளை விடவும்,

எதற்கெடுத்தாலும் மோகனமாய் புன்னகைக்கும்

வெகுளித்தனத்தில் எத்தனை ஓளி !

மனிதன் வளர்ந்தபின் இத்தனையும் இழப்பான்....

என்று தெரிந்திருந்தால், ஒரு வேளை

கடவுளும் சிந்தித்திருப்பானோ ?

மழலை உலகின் மகிழ்ச்சி யாவும்......

இவ்விதம் தொலைத்து விடுவோம்

என்று அறிந்திருந்தால்,

ஒரு வேளை மனிதனும் சிந்தித்திருப்பானோ ?

இப்போதும் தாமதமில்லை

இனி வாழ்வில் பேதமுமில்லை......

மேனியை மனிதனாக.....

மனதை மழலையாகவே வைத்திருந்தால்...!

முரண்பாடுகள்

முரண்பாடுகள்

சேவை எனும் நம்பிக்கையில் வாக்களித்துவிட்டு....

நம் கண்ணெதிரே........

அரசாட்சி ஒரு வர்த்தகம் ஆவதை காண்பது......ஓர்

அரசியல் முரண்பாடு !

படைத்த இறைவன் ஒருவன் என்றாலும்.......

மனிதனே நாள்தோறும் புதிய கடவுள்களை

படைத்துக்கொண்டிருக்கும் விந்தையானது.....ஓர்

ஆன்மீக முரண்பாடு !

நம் இயக்கங்கள் எளிதாவதற்கு.........

வடிவமைக்கப்பட்ட காலம் போய்.....

இயந்திரங்களின் கட்டுப்பாட்டில் நாம் இயங்கும்....

கலிகாலத்தில் வாழ்ந்துக்கொண்டிருப்பது.......ஓர்

இயந்திர முரண்பாடு !

ஈன்றெடுத்த பெற்றோர்களின் பாசம் மறந்துபோவதால்......

நம் இதய கதவினை அடைத்து ........முதியோர் இல்லத்தின்

வாசல் திறந்து விடுவது.....ஓர்

ஈரமில்லா முரண்பாடு !

முல்லைக்கு தேர்கொடுத்த பாரியின் .....

கொடைத்தன்மை பற்றி கற்பிக்கும் அதே நேரத்தில்......

ஒட்டு போட்ட சீருடை அணிந்துவரும் பள்ளி

பிள்ளைக்கு மனமிறங்காத மனித மனம்.......ஓர்

உள்ளத்தின் முரண்பாடு !

அங்கங்கள் யாவும் சீராக பெற்ற பின்பும்.......

உழைக்க மறந்து கையேந்தும் பிறவிகள்......

தங்கு தடையின்றி உழைக்க எத்தனிக்கும்

மாற்று திறணாளியை கண்டு நகைப்பது.......ஓர்

ஊனத்தின் முரண்பாடு !

கொள்கையில் தாய்மொழி பற்றுக்கொண்டு.....

எங்கும் தமிழ், எதிலும் தமிழ் என முழங்கிடும்

சீமான்களின் வாரிசுகள்.......

முனைப்புடன் ஆங்கிலப்பள்ளியின் ஆதிக்கம் கொண்டு......

முன்னேற துடிப்பது......ஓர்

எதிர்காலத்தின் முரண்பாடு !

கல்வியின் சிறப்புணர்த்தும் நல்- ஆசிரியரின் .....

பெருமை உணராமல், செல்வத்தால் கல்வியை....

பெற நினைக்கும் மாணவன்......

துரோணரிடமே கட்டைவிரல் கேட்கும்....ஓர்

ஏகலைவன் முரண்பாடு !

காலங்கள் மாறினாலும்....நம்

பூமியின் சுற்றுப்பாதை மாறவில்லை !

தூரங்கள் சுருங்கினாலும்....நம் வாழ்க்கையின்

பயணங்கள் ஓயவில்லை !

இப்படி......

எல்லாம் தெரிந்துகொண்டோம் என்ற இறுமாப்பில்......

எதையும் புரிந்துகொள்ளாமல் நம் மனது காட்டும் ....

மாய மமதையில் ஜீவித்திருப்பது மட்டும்

முரண்பாடில்லாத ஒற்றுமை !

வெளிச்சம்

வெளிச்சம்

பார்வையற்றவனிடம் கேட்டு பார்.....

சுரங்க தொழிலாளியிடம் விசாரித்துப்பார்.......

இரவின் தனிமையில், ஊருக்கு உழைக்கும் காவல்காரனிடம் செவிசாய்த்துப்பார்....

தாயின் கர்ப்பத்தில் சுருண்டு படுத்திருக்கும் குழந்தையின் அழுகுரலின் அர்த்தம் தேடு........

இருட்டின் வலிமையும் வலியும் தெரியவரும்......

வெளிச்சம் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி......

இருட்டு அதன் மறு பகுதி.......

இரண்டின் சுவையும் அறிந்தால்தான்.......

வாழ நமக்கு முழு தகுதி....!!

இருட்டில் தொலைத்த தருணங்களை, வெளிச்சத்தில் தேடு....

விரட்டி வரும் வாழ்வின் சோதனைகளை, நீயும் சற்று விரட்டி ஓடு.

தாய்ப்பாலின் இருட்டு -கள்ளிப்பால்

தாய்நாட்டின் இருட்டு - வாலிபர்களின் வீண் களிப்பால்

ஒளி வேண்டும் ஒளி வேண்டும் என கூச்சல் இடும் முன்பு....

தீவட்டியை பிடிக்கும் உரம் உண்டா நம் கரத்தில் என கேட்டுக்கொள்வோம்.

விடியலின் ஒளிவெள்ளம் நம் மீது படர ஆசைப்பட்டால்......

இரவு பரப்பும் அச்சத்தை தாண்டி வரும் பக்குவம் உண்டா என அறிந்துக்கொள்வோம்.

வெளிச்சத்தின் சுகத்தை மட்டுமே சுகிக்க நினைக்கும் மனங்கள் எல்லாம்.....

இருட்டின் வேதனையை சற்றேனும் தாண்டுங்கள்.

துழாவிக்கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு சகோதரனையும்.........

உங்கள் வலிமையை பகிர்ந்தளித்து தூண்டுங்கள்.

மனிதா, நீ எப்போது மனிதனாவாய் ??

மனிதா, நீ எப்போது மனிதனாவாய் ??

நேசமும் இப்போது நன்கொடை ஆகிவிட்டது.......

தேவைப்படுபவர்களை விட கொடுப்பவர்கள் குறைந்துவிட்டதால்.

ஊற்றெடுக்கும் அன்பிலும் ஊழல் கலந்துவிட்டது.......

இதயத்தில் ரத்தம் பாய்ச்சும் நாளங்களில் ஈரம் உலர்ந்துவிட்டதால்.

மனிதப்பிறப்புகள் இன்று அறுவை சிகிச்சையில் நிகழ்வதால்.......

மனதில் வக்கிரங்கள் சுகப்பிரசவம் ஆகின்றன.

காயப்படுத்தி பார்க்கும் எண்ணம் சிலரில் மதிப்பு கூடிவிட்டதால்.........

மனித நேயத்தின் விலை இன்று மலிந்துவிட்டது.

கேட்கும் திறன் கொண்ட காதுகளும்......

நோக்கும் வல்லமை படைத்த கண்களும்......

தங்கள் பணியை செவ்வனே செய்கையில்.......

அன்பு செலுத்தும் இதயம் மட்டும் குருதி பாய்ச்சும் ஒரு

கருவியாக சுருங்கிவிட்டதேன் ?????

உன் மனதை.....

சக மனிதனிடம் நேசம் வளர்க்கும் ஆயுதமாய்.....

வக்கிரங்களை வடிகட்டும் ஒரு கேடையமாய்.......

பார்க்க இயலாத மனிதா.......

நீ எப்போது மனிதனாவாய் ??????